nieuws: Vacature

Gynaecomastie

De borsten bij de man ontstaan door een bepaald proces dat zich in het lichaam afspeelt. Hierbij stimuleert het vrouwelijk hormoon testosteron die de groei van het borstklierweefsel, in tegenstelling tot het mannelijk hormoon testosteron die de groei tegenhoudt. Het is voor het lichaam noodzakelijk dat er een juiste verhouding is tussen beide hormonen om alles in evenwicht te houden, wanneer dit evenwicht zoek is, zal het borstweefsel binnen groeien.

 

Een verminderde testosteronproductie, een verhoogde oestrogeenproductie of een combinatie van beiden kan dus borstvorming veroorzaken bij mannen. Een borstverkleining door middel van plastische chirurgie biedt vaak een oplossing. 

 

Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen "echte" gynaecomastie en "pseudo" gynaecomastie. Echte gynaecomastie is een opzetting van de mannelijke borst door een groei van de borstklier. Veel vaker komt pseudogynaecomastie voor. Hierbij is er een toegevoegde vetophoping in de mannelijke borststreek. Gynaecomastie kan optreden aan één of aan beide borsten.

 

Gynaecomastie en pseudogynaecomastie zijn in de meeste gevallen niet gevaarlijk en treden bijna altijd op bij normale/ gezonde mannen, maar dit kan wel ernstige psychische gevolgen hebben. Deze aandoening gaat vaak gepaard met een schaamtegevoel over een fysisch kenmerk dat aan vrouwen toegeschreven wordt.

 

Mannen klagen dan ook over gebrek aan zelfvertrouwen, men heeft schrik om zich in bloot bovenlichaam in het openbaar te vertonen. Men gaat sneller uitstappen naar strand, zwembad- en saunacomplexen vermijden. Bij bepaalde mannen kan dit zover gaan dat de levenskwaliteit beïnvloed wordt en er sociaal isolement ontstaat. Bepaalde mannen zijn op seksueel vlak onzeker door het vrouwelijk uitzicht van hun borsten.

 

Naast de fysische kenmerken/ gevolgen hebben we uiteraard ook de psychische gevolgen die niet te onderschatten zijn, daar toch nog altijd een zeker taboe rust op gynaecomastie in onze samenleving. Voor veel mannen is het moeilijk hierover te praten met hun dokter en blijven met hun probleem zitten met het risico op de ontwikkeling van zware complexen.

 

 

Wat houdt de behandeling in?